ดวงดาว ดาวฤกษ์ เกิดขึ้นมาได้อย่างไร ?

เนื่องจากวิทยาศาสตร์ทางดาราศาสตร์ของมนุษย์โลกได้พัฒนาไปไกลมากขึ้นมีกล้อง อับเบล ที่ส่งขึ้นไปโคจรนอกโลก ที่สามารถไปส่องดูดวงดาวต่างๆ ได้อย่างแม่นยำและชัดเจน ทำให้เห็นกลุ่มดวงดาวและกาแลคชี ต่างๆ ได้มากมาย เพื่อนำมาวิเคราะห์เปรียบเทียบศึกษา จึงทำให้เห็นดวงดาวที่เพิ่งเกิด และดวงดาวที่กำลังจะดับหรือตายหรือตายไปแล้ว

เรามาดูการก่อตัวเกิดดวงดาวกัน

จากการวิเคาะห์ของผมได้ว่า มวลสารย่อมดึงดูดเข้าหากันตามกฏวัตถุย่อมดึงดูดเข้าหากัน และในอาวกาศนั้นี่มีสะภาวะไม่สเถียร ของพลังงาน คือในหน่วยของพื้นที่แต่และหน่วย หาได้มีพลังงานเท่ากันไม่ มีการอัดและคลายตัวของพลังงานอยู่ตลอดเวลา แต่พลังงานและวัตถุนี้หาได้ศูนย์หายไปไหน ซึ่งมีการสับเปลี่ยนอยู่ตลอด ซึ่งจะไปเกี่ยวกับระบบกาแลคชี และระบบยูนิเวิล(ทั้งหมด)

ดังนั้นการก่อตัวของกลุ่มดาวฤกษ์(เน้นกลุ่มดังดาวที่เกิด) เกิดขึ้นในบริเวณที่พลังงานมีการอัดตัวเข้าหากัน ซึ่งมีพลังงานมากกว่าพื้นที่ในอาวกาศโดยรอบๆ อนุภาคและก๊าชต่างๆ ที่เบา ก็เสมือนกับมารวมกลุ่มกันคล้ายเมฆมหมอกที่รวมกันเป็นก้อน และภายในกลุ่มก้อนที่สะสมมากพอ แต่ภายในกลุ่มเฆมอนุภาพและก๊าชเหล่านั้น พลังงานของแต่ละหน่วยพื้นที่ก็หาได้เท่ากัน ดังนั้นในบริบวณใหนที่มีการบิบอัดของพลังงานมากๆ (สมมุติฐานของผม อาจเกิดจากอนุภาพที่มองไม่เห็น คล้ายหลุมดำเล็กๆ) และมีอนุภาคหรือกลุ่มก๊าชหนาแน่นมากในระดับที่อยู่ชิดใกล้กันจนถึงระยะที่ อนุภาคหรือก๊าชเหล่านั้นดึงดูดเข้าหากัน รวมกลุ่มอย่างหนาแน่นมากขึ้นจึงเกิดเป็นก้อนมวลสารเหลวของก๊าชเบาขึ้นมาก่อน โดยก๊าชเบาอย่างก๊าชไอโดรเจนจะถูกดึงดูดเข้าสู่จุดศูนย์กลางอย่างรวดเร็ว กว่าก๊าชที่หนักกว่า จึงก่อตัวขึ้นจากก๊าซไฮโดรเจน และก๊าซอื่นๆในอวกาศ รวมกลุ่มกันเข้าด้วยแรงโน้มถ่วงของตน จนเกิดเป็นกลุ่มก๊าซที่หนาแน่นขึ้นเรื่อยๆ ยิ่งมวลสูงขึ้น และแต่ละโมเลกุลเข้าใกล้กันมากขึ้น แรงที่อัดแต่ละโมเลกุลเข้าหากันก็ยิ่งมากขึ้น กลุ่มก๊าซที่หนาแน่นนี้จะเริ่มหมุนวน และมีอุณหภูมิสูงขึ้นเรื่อยๆ ใช้เวลาหลายล้านปี จนกระทั่งอุณหภูมิสูงพอ ที่จะทำให้นิวเคลียสของไฮโดรเจน รวมตัวกันเกิดปฏิกริยานิวเคลียร์ฟิวชัน กลายเป็นฮีเลียม ปลดปล่อยพลังงานมหาศาลออกมา
ดาวดาวที่อยู่ช่วงก่อกำเนิดนี้ เรียกว่าโปรโตสตาร์(Protostar) มีอุณหภูมิสูงกว่าล้านองศาทีเดียว
พลังงานที่เกิดขึ้นจากปฏิกริยานิวเคลียร์ฟิวชัน ทำให้แกนกลางของโปรโตสตาร์มีอุณหภูมิสูงขึ้น และทำให้นิวเคลียสของไฮโดรเจนอะตอมอื่นๆที่อยู่ไม่ไกล รวมตัวกันเกิดปฏิกริยานิวเคลียร์ฟิวชันต่อไป และต่อไปถึงอะตอมอื่นๆ ไปเรื่อยๆเป็นปฏิกิริยาลูกโซ่ พลังงานที่ปล่อยออกมาทำให้กลุ่มก๊าซที่อยู่รอบนอกของโปรโตสตาร์ ส่องแสงออกมา และเมื่อถึงจุดหนึ่ง นิวเคลียร์ฟิวชันที่แกนกลาง ก็จะมากพอ ที่จะมีแรงต้านการบีบอัดของแรงโน้มถ่วงได้ โปรโตสตาร์ก็จะสามารถ คงสภาพเป็นดาวฤกษ์

แต่ก็จะมีแผ่นมวลสารบางๆ คล้ายดิสย์ อยู่รอบๆ เรียกแผ่นนี้ว่า Proto-planetary disks (Proplyds) ซึ่งเป็นอนุภาคที่หนักกว่าก๊าชเบา คาดว่าจะรวมตัวกันเป็นต้นกำเนิด ของดาวเคราะห์ที่โคจรรอบดาวฤกษ์ในอนาคต          

ทีมา  http://www.unigang.com/Article/11656

ประโยชน์ที่ได้รับ  ทำให้รู้การเกิดของดาวดาวฤกษ์ และความเป็นมา

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s